OKINAWA 1945

De laatste grote slag van de Tweede Wereldoorlog.

" Stalen tyfoon ". Zo wordt de slag om Okinawa bijgenaamd. De vuurstorm die de Amerikaanse strijdkrachten tussen april en juni 1945 over de Japanse verdedigers van het eiland uitstorten, lijkt die benaming inderdaad te rechtvaardigen. Voor de Verenigde Staten gaat het erom een springplank te veroveren vóór het begin van de eindoperatie: de verovering van Japan. Voor dat laatste is het doel juist het veroorzaken van zo'n bloedbad onder de GI's en de Marines dat Washington afziet van zijn invasieplannen, maar ook het principe van de onvoorwaardelijke capitulatie laat varen, zodat de keizerlijke instellingen kunnen worden gered.

Om die redenen nemen de gevechten in de lucht, op het land en op zee in de Ryukyu-archipel een verbeten en meedogenloos karakter aan. Voor het eerst in de geschiedenis worden golven van honderden kamikazevliegtuigen ingezet tegen de Amerikaanse vloot, voor de ongelovige ogen van de mariniers van de Navy. De soldaten van het Japanse 32e leger, verschanst in het ongelooflijke verdedigingsstelsel dat zij hebben aangelegd, zijn vastbesloten duur te verkopen en de verovering van elke heuvel, elke bergkam gaat gepaard met extreem zware verliezen aan beide zijden.

Enigszins overschaduwd door het afwerpen van de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki, verdient de slag om Okinawa het om beter bekend te worden, niet alleen vanwege zijn titanische omvang, maar ook omdat hij de laatste grote slag van de Tweede Wereldoorlog vormt en zo, in bloed, een cyclus afsluit die aan het einde van de jaren dertig was begonnen.

Officier en doctor in de geschiedenis, Ivan Cadeau is hoofd van het bureau Doctrine, operaties en inlichtingen bij de Service historique de la Défense. Specialist in de oorlogen in Indochina en Korea, doceert hij regelmatig voor kaders van het landleger en is hij auteur van talrijke artikelen en werken. Zijn laatste boek Cao Bang 1950. Premier désastre français en Indochine (Perrin) verscheen in juni 2022.