De Duitse Marinebasis van Brest 1940-1944

Dit boek beschrijft de geschiedenis van de Duitse marinebasis van Brest vanaf het begin van de Bezetting tot de bevrijding van de stad door Amerikaanse troepen in september 1944. Het is het resultaat van onderzoek in verschillende Franse en Duitse archieven, zowel burgerlijke als militaire, en stelt de lezer in staat de bedoelingen van de Kriegsmarine, de Duitse oorlogsmarine, ten aanzien van de haven van het Ponant beter te begrijpen vanaf de zomer van 1940. Geconfronteerd met het voortdurende personeelstekort, moet de Kriegsmarine een beroep doen op Franse medewerking, die essentieel wordt voor de efficiëntie van de Duitse bases in Frankrijk. In Brest zorgt een eenheid van de Marine de Vichy met 1200 matrozen voor het functioneren van het arsenaal en de verplaatsing van de Duitse schepen.

Franse ingenieurs houden in de werkplaatsen toezicht op de werkzaamheden die arbeiders uitvoeren in opdracht van de bezetter, en dat ruim voorbij de scuttling van de vloot in Toulon die het officiële einde van de Franse Marine markeert. Lars Hellwinkel toont de kwetsbaarheid van de Kriegsmarine en men begrijpt zo beter de concentratie van de Duitse zeeoorlog op de onderzeeërs. Hoewel Brest in het hart van het werk staat, vergeet de auteur de andere havens niet (Lorient, Saint-Nazaire, La Pallice, Bordeaux) en plaatst ze in het geheel van de strategische, politieke en economische ideeën van de Kriegsmarine ten aanzien van bezet Frankrijk, en draagt zo bij tot een beter begrip van de geschiedenis van de Franse havens tijdens de Tweede Wereldoorlog.