De divisie Meindl

In januari 1942 moeten dringend nieuwe eenheden worden gevormd om het gebrek aan mankracht aan het Oostfront op te vangen. De door Hitler beloofde overwinning voor december 1941 is verre van behaald. De parachutisten worden opgeroepen om als elite-infanterie te vechten op de brandpunten in het noorden van Rusland. Maar hun gevechtswaarde kan hun onvoldoende aantal niet compenseren. Omdat het personeelsbestand van de LW aanzienlijk is, doet haar bevelhebber, maarschalk Göring, een beroep op alle takken voor de vorming van gevechts eenheden te land. Eerst zijn het de soldaten ingedeeld bij de statische eenheden in de achterhoede die infanteriebataljons vormen, die worden verdeeld over de gevechtsregimenten van de LW. In vijftien dagen opgeleid door de Fallschirmjäger-officieren van generaal Meindl, worden de eerste vier eenheden in het hart van de slag geworpen in de regio Staraja-Russa, ten zuiden van Leningrad.

Vier regimenten worden als versterking gestuurd en worden samengebracht onder het bevel van generaal Meindl. Samen nemen zij de naam «Divisie Meindl» aan. De mythe van de veldivisies van de Luftwaffe is geboren. De auteur beschrijft in detail de inzet van deze soldaten (Jäger) tijdens het jaar 1942. Zij onderscheiden zich ondanks hun gebrek aan bewapening en uitrusting. Het boek schetst ook de harde realiteit van het front die door deze soldaten wordt doorstaan, die slechts over één uniform beschikken en laarzen waarvan de naden de klimatologische omstandigheden niet weerstaan. Talrijke ondervraagde veteranen leveren hun getuigenissen en ongepubliceerde foto's.