Een Viertal Generaals vóór de Putsch

Op 22 april 1961 ontketenen de generaals Challe, Zeller, Jouhaud, al snel gevolgd door Salan, een putsch in Algiers. De volgende dag richt generaal de Gaulle zich tot de natie: "Een opstandige macht heeft zich gevestigd in Algerije [...]. Die macht heeft een schijn: een viertal gepensioneerde generaals. Ze heeft een werkelijkheid: een groep officieren, partijgangers, ambitieuzen en fanatici…"

Deze groep en dit viertal beschikken over een beperkte en drastische knowhow. Hoewel de gebeurtenis uitvoerig is beschreven, zijn de motieven van de putschisten in nevelen gehuld gebleven. Hoe konden deze mannen, door generaal de Gaulle geroepen tot de hoogste verantwoordelijkheden aan het einde van carrières die in het teken stonden van discipline en dienstplicht, ertoe gebracht worden zo'n beweging te ontketenen, die volledig vreemd is aan de Franse militaire traditie?

De auteur, steunend op tot op heden niet gebruikte bronnen en met toegang tot de privéarchieven van de protagonisten van de gebeurtenis, reconstrueert hun loopbaan van hun intrede in het leger tot aan de top van de hiërarchie en biedt aanknopingspunten die verklaren hoe zij, ondanks hun verschillen in achtergrond en karakter, besloten de Rubicon over te steken. Daarbij reconstrueert hij een heel deel van de Franse militaire geschiedenis, van de oorlog van 1914 - waaraan Zeller en Salan deelnamen - tot die van Algerije, via Syrië, Frans-West-Afrika, de Italiaanse campagne, de landing in de Provence, de bevrijding van de Elzas en de Indochinese oorlog.

Een unieke levensweg, van de slagvelden naar de gevangenis van Tulle. Een belangrijk en noodzakelijk werk, dat resoluut breekt met menig vooroordeel.