GELOSTE BOMMEN – Geschiedenis van een bommenwerpersbemanning

Joe, de piloot, komt uit South Carolina. Bill, de bommenwerper, uit Idaho, Allan, de navigator uit Indiana, Al, de schutter, uit het Midden-Westen, Abner de monteur is een Californiër. In totaal zijn het negen jonge kerels, twintigers, personages uit het boek Geloste Bommen – nooit eerder in Frankrijk verschenen – van John Steinbeck.

Bijeengebracht in 1942 op een Amerikaanse basis, zullen ze, net als zoveel anderen, leren een Boeing B-17 Flying Fortress te temmen, het vliegende monster waarmee ze al snel Duitsland zullen komen platbombarderen. Bijna 80.000 van hen zullen sterven in de lucht, een van de hoogste verliescijfers van het Amerikaanse leger. Instappen bij deze jonge vliegeniers, getuige zijn van hun ontmoeting, hun afkomst en hun opleiding: dat heeft John Steinbeck meteen aanvaard toen Roosevelt hem persoonlijk vroeg de propagandist te spelen.

« We maakten allemaal deel uit van de oorlogsinspanning. We liepen ermee mee, we werden zijn medeplichtigen», getuigde de Nobelprijswinnaar literatuur op het einde van zijn leven. Hij is veertig jaar in dit jaar 1942, dat eindelijk ziet hoe de oorlog omslaat in het voordeel van de Geallieerden, met de militaire successen bij Midway, Guadalcanal, Stalingrad, en binnenkort in Noord-Afrika. Steinbeck doorkruist de Amerikaanse lucht met deze jonge mannen gedurende enkele weken. 20.000 kilometer doorgebracht in de buik van het trillende beest, vergezeld van zijn fotograaf, John Swope van het tijdschrift Life, die het dagelijks leven van de vliegeniers vereeuwigt en wiens prachtige zwart-witfoto's dit werk illustreren.

INHOUDSOPGAVE