Het geheel van de schriften was oorspronkelijk in het bezit van generaal Mellinet: deze officier, destijds door generaal Vanson omschreven als een « roemrijke doorgehaalde », beval te Magenta de Grenadiers van de Keizerlijke Garde. Deze soldaat, luitenant bij de nationale garde in 1813, werd snel ingelijfd bij het 88e regiment infanterie de ligne in 1814 en voegde zich aan het einde van datzelfde jaar bij het 96e de ligne. Ontslagen in 1815, hernam hij dienst in het leger in maart 1816 binnen de departementale legioenen. Aanvankelijk geplaatst bij het 5e lichte regiment in 1823, trad hij in 1828 in dienst bij het 5e infanterieregiment van de Koninklijke Garde. Kapitein bij het 14e de ligne in 1830, werd hij bataljonscommandant bij het 35e de ligne in 1839 en beval vervolgens het 5e bataljon jagers te voet in 1840. Zijn opkomst zette zich voort in 1842, het jaar waarin hij luitenant-kolonel werd van het 41e de ligne. Twee jaar later ging hij naar het 32e en werd hij uiteindelijk kolonel van het 1e regiment vreemdelingenlegioen in 1846. Als commandant van de onderverdeling van Sidi-bel-Abbès in 1848, werd hij brigadegeneraal in 1850.
Hij nam de leiding over de 1e infanteriebrigade van de Keizerlijke Garde in het Oosterleger in 1855. Als divisiegeneraal behield hij het bevel over de gardeinfanterie in 1855 tijdens de herstructurering ervan bij terugkeer uit de Krim.
In augustus 1870 beval hij de depots van de Keizerlijke Garde in Parijs en bevond zich in 1871 in reserve. Pas in 1878 ging hij definitief met pensioen. Gewond bij de slag om Parijs in 1814, ontving hij een lanssteek in de dij tijdens het beleg van Metz in 1815, en vervolgens een schotwond tijdens het beleg van Saint-Sébastien in 1823. Een granaatscherf verwondde hem ernstig aan de wang tijdens de bestorming van Sebastopol in 1855. Hij ontving achtereenvolgens alle graden van het Legioen van Eer, om in 1859 het grootkruis te verkrijgen; hij was drager van de medaille van Sint-Helena en droeg een groot aantal prestigieuze buitenlandse orden. Hij was lid van de vereniging van de Sabretache. Geboren op 1 juni 1798, overleed hij in januari 1894 op 96-jarige leeftijd!
De generaal was een uiterst verfijnd bibliofiel; hij schonk overigens het merendeel van zijn werken aan het oorlogsdepot, maar bewaarde enkele uitzonderlijke stukken die hij tot zijn overlijden met plezier raadpleegde. Hij omringde zich graag met mensen die een voorliefde hadden voor het militaire uniform, en hij stond zonder enig voorbehoud de raadpleging en zelfs de kopie van een deel van zijn werken toe.
In de eerste jaren van het bestaan van de carnets de la sabretache, in 1893 om preciezer te zijn, publiceerde generaal Vanson, met instemming van generaal Mellinet, uittreksels uit deze schriften onder de titel « la Garde Consulaire ». Hij beperkte zich tot 4 pagina's tekst; in 1895 werden nog 6 andere pagina's gepubliceerd en bij die gelegenheid schonk meester Edouard Detaille twee geaquarelleerde tekeningen aan het verenigingslid; deze werken illustreerden dit uittreksel naar inspiratie van de beroemde orders.
Maar het belangrijkste deel bleef onbekend voor het grote publiek!
Bij het overlijden van generaal Mellinet werden de registers verworven door een andere privéverzamelaar. Deze laatste, een vriend van luitenant-kolonel Titeux, stond hem toe alle passages die hem de moeite waard leken over te schrijven. En het was in de loop van de maand januari 1899 dat Titeux, met zijn eigen woorden, transcribeerde: « het geheel van de orders betreffende de organisatie en de uniformen van de cavalerie van de Garde Consulaire ». Hij verduidelijkt dat hij het besluit van de Consuls van 21 Fructidor jaar VIII en dat van 9 Vendémiaire jaar XI, aanwezig aan het begin van het 1e schrift en aan het einde van het 7e, niet heeft opgenomen. We mogen dus redelijkerwijs aannemen dat deze kopie zeer volledig was.
In 1910 nam de schilder Ernest Fort deze tekst over en illustreerde hem met 26 aquarellen die de diverse kledingorders uit de schriften presenteren en toelichten, waardoor men snel kon visualiseren hoe de orders in de praktijk werden gebracht. Bij de publicatie van deze schriften hebben wij de soms approximatieve zinswendingen van de originele tekst gerespecteerd, evenals bepaalde woorden die vandaag de dag niet meer bestaan; we hebben ons slechts enkele spellingcorrecties veroorloofd en de juiste chronologie van de teksten gecontroleerd. Vervolgens zullen we in een eerste instantie een historische chronologie vinden, met de situatie van Bonaparte en bepaalde gebeurtenissen naast de in de schriften vermelde data geplaatst. Dit werk zal het mogelijk maken de bezigheden van de eenheid zo nauwkeurig mogelijk te volgen in verhouding tot het politieke leven van het land.
Vervolgens zullen we een retrospectief behandelen van de diverse decreten en orders betreffende de cavalerie van de Garde des Consuls, waarbij deze teksten met officiële informatie de inhoud van de schriften aanvullen. We zullen deze publicatie voortzetten door de staat van dienst te geven van de officieren die in de schriften worden vermeld: we merken op dat er enkele lacunes bestaan, aangezien de oorlogsarchieven de dossiers van bepaalde militairen niet (of niet meer) bezitten.
Voorwoord van Michel Kerautret, meer dan 400 pagina's nooit eerder gepubliceerde documentatie, onuitgegeven illustraties, staat van dienst en index.
Beperkte oplage van 250 exemplaren
