Op de sporen van kapitein Cam - Méhariste van het interbellum

Camille Mathieu treedt het leger binnen door de oorlog in te gaan. Op de leeftijd van 20 jaar. Hij bestemd zichzelf voor het onderwijs, maar het was, vanaf de eerste gevechten van 1914-1918, in het geraas van bommen en granaten, dat zijn militaire roeping zich aan hem oplegde.

Hij neemt, onder andere gevechten, deel aan de Tweede Slag om Champagne van 25 september 1915. Tweemaal gewond. Uitgeput door de geleden vermoeienissen wordt hij meerdere malen gehospitaliseerd. Niet in staat de strijd voort te zetten, wordt hij naar AFN gestuurd als officier voor Inlandse Zaken.

Gedurende bijna twintig jaar, aan de voet van de Grand Erg oriental, in zijn bordj van Bir-Kecira overspoeld door zon en hitte, dient hij bij het saharisch Goum van Tunesië waarvan hij commandant zal worden, zich volledig inzettend voor de staatstaken, van de rezzous die hij achtervolgt tot de bewaking van Habib Bourguiba, de toekomstige president van Tunesië.

In de eerste weken van de Tweede Wereldoorlog, twee en een half jaar na zijn terugkeer naar het moederland en bevorderd tot commandant, wordt hij in mei 1940 met het 14e zoeavenregiment ingezet in de Slag om Lille. Na tot de laatste patroon weerstand te hebben geboden aan de aanvallen van de vijand, is hij gedwongen de wapens neer te leggen. Gedeporteerd naar een Oflag in het noorden van Duitsland, vindt commandant Mathieu in 1945 de dood als gevolg van een bombardement.