De Kampfgeschwader 54, de Totenkopfgeschwader, is een welbekende eenheid voor liefhebbers van de luchtoorlog van de Tweede Wereldoorlog vanwege haar doodshoofdinzigne, geërfd van de huzareneskadrons. Maar vooral onderscheidde KG 54 zich als een van de weinige skadrilles van de Luftwaffe die van de eerste tot de laatste dag van het conflict vocht – al was het in diverse gedaanten en met vaak wisselende mankracht. Voortgekomen uit KG 254, begon KG 54 bescheiden met één enkel Gruppe ingezet in september 1939 in Polen. In april 1940 nam het tweede Gruppe, dat tijdens de Drôle de Guerre was opgericht, deel aan de gevechten in Scandinavië. Vervolgens, de maand daarna, werd het skadrille, uitgebreid tot drie Gruppe, ingezet in de Westfeldzug: de grote veldtocht in het westen.
Beroofd van zijn derde Gruppe, dat ontbonden was na zwaar geleden te hebben tijdens de gevechten van mei/juni, streed KG 54 in de 'Battle of Britain' en zette zijn missies boven Engeland voort tijdens de nachtelijke Blitz. In juni 1941 vochten de twee Gruppe die voor 'Barbarossa' naar de USSR waren geroepen krachtig, met talrijke missies maar met zulke zware verliezen dat ze aan het einde van het jaar naar het Reich werden teruggeroepen. De militaire situatie was echter zodanig verslechterd dat de Totenkopf vanaf die periode gedwongen was zijn krachten te spreiden, waarbij I./KG 54 naar de Middellandse Zee trok terwijl II./KG 54 naar de USSR terugkeerde (met een kort verblijf in Frankrijk). Tijdens de gevechten boven Malta opereerde I./KG 54 samen met K.Gr. 806, dat op dat moment omgedoopt werd tot III./KG 54. Deze twee Gruppe ondersteunden het Afrika Korps van veldmaarschalk Rommel voordat ze in 1943 op Sicilië werden vervoegd door II./KG 54, waarbij het skadrille deelnam aan de laatste gevechten in Afrika (Tunesië).
Nu over volledige sterkte beschikkend, nam het 54e skadrille het geallieerde landingsoffensief op Sicilië te hoofd, alvorens diverse terugtochten in het vasteland van Italië mee te maken. De Totenkopf verliet eind 1943 definitief het Mediterrane sector om naar het westen terug te keren. Maar dat was om boven Engeland operaties uit te voeren in het kader van de bloedige operatie 'Steinbock'. De verliezen waren zo hoog dat het II./KG 54 in april 1944 werd ontbonden. En twee maanden later was het een skadrille dat opnieuw tot twee Gruppe gereduceerd was dat het geallieerde landingsoffensief in Normandië het hoofd moest bieden tijdens even kostbare missies in manschappen en materieel. Vechtend op elk stukje grond keerde KG 54 terug naar het Reich waar het in september 1944 een jagereenheid werd en het beroemde straalvliegtuig Me 262 in dienst nam. Het toestel kampte echter nog altijd met ernstige kinderziektes en KG (J) 54 (hoewel versterkt met een tweede Gruppe) kon zich nauwelijks onderscheiden tegenover de in aantal sterk superieure geallieerde luchtmachten en werd gedecimeerd. Op 8 mei 1945 capituleerde het overlevende personeel van het doodshoofdeskadrille, waarbij de mankracht hoofdzakelijk verspreid was over Oostenrijk en Tsjecho-Slowakije.
