De reus ontwaakt: de Verenigde Staten in de Tweede Wereldoorlog. De Verenigde Staten, hoewel versterkt uit de Eerste Wereldoorlog gekomen, trokken zich daarna terug in zichzelf en lieten Azië en Europa om beurten in brand vliegen. Men kan dus denken dat de oorlog pas echt binnensloop in de gedachten en het dagelijks leven van de Amerikanen vanaf 7 december 1941, de datum van de Japanse aanval op de marinebasis Pearl Harbor. In werkelijkheid begint het proces veel vroeger. Door een samenloop van omstandigheden in de Geschiedenis kwamen Roosevelt en Hitler in 1933 binnen enkele weken van elkaar aan de macht. De democratische president echter, die met bezorgdheid de toenemende dreiging op wereldschaal gadeslaat, bereidt zijn land mentaal, politiek en militair voor om die het hoofd te bieden, ook al heeft het land zichzelf nog niet hersteld van de economische crisis van 1929.
De Amerikaanse strijdkrachten verfijnen dan ook al vroeg hun herbewapeningsprogramma en oorlogsplannen. Zo kunnen de economie, de industrie en het leger in recordtijd een ingrijpende transformatie beginnen vanaf het uitbreken van de vijandelijkheden: schepen, vliegtuigen, tanks, kanonnen en geweren verlaten bij duizenden de in enkele maanden gebouwde defensiefabrieken, waardoor zowel de eigen mannen als die van de geallieerden kunnen worden uitgerust. De burgersamenleving draagt de oorlogsinspanning en de naar de vier hoeken van de wereld gestuurde soldaten op de handen. Zo ontstaat het beeld van "de goede Amerikaanse oorlog" - the good war - ontdaan van iedere dubbelzinnigheid, dat tientallen jaren lang heeft overheerst. Met de tijd zijn de verhalen veranderd in mythen, soldaten en arbeiders in helden, en hebben zij zo bijgedragen aan de grootsheid van de Amerikaanse natie die zich geroepen voelde tot een universalistische missie.
Maar weten we echt hoe deze jonge natie de uitdagingen heeft aangepakt waarmee zij werd geconfronteerd? Wie zijn deze citizen soldiers die bereid waren het uniform aan te trekken om voor hun land te dienen, zelfs te sterven op vreemde bodem? Vochten zij uit overtuiging of uit verplichting? Hoe gedroegen zij zich tegenover de buitenlandse bevolking? Hij toont ook dat de Anglo-Amerikaanse alliantie, die zo oprecht als onwrikbaar lijkt, weliswaar een realiteit is op politiek vlak, maar chaotischer is op militair vlak. En dat het Germany First-principe, zo dierbaar aan de Amerikaanse militaire verantwoordelijken, pas wordt bekrachtigd op het moment dat de machtsverhoudingen tussen de twee landen omslaan: het is werkelijk de oorlog tegen Japan die een overheersende plaats inneemt, een realiteit die het Europese publiek nog te vaak ontgaat.
Christophe Prime toont tot slot dat hoewel de oorlogsmachine onmiskenbare troeven bezit, zij ook structurele zwakheden heeft en beoordelingsfouten begaat die vele mensenlevens kosten, zoals in Normandië of bij Peleliu.
Van het Oval Office van de President tot de War Plans Division, van de lopende band in de Ford-fabriek in Willow Run tot het inwendige van een onderzeeboot van de Navy in de Stille Oceaan, via een filmset in Hollywood, van het interneringskamp voor Nisei in Manzanar tot de benauwde wereld van een GI die ineengedoken zit in zijn schuttersput ergens in Frankrijk, Somewhere in France – het werkelijke verhaal van "de goede Amerikaanse oorlog" zal niet nalaten te verrassen.
