De Dertigjarige Oorlog 1618-1648

Tussen 1618 en 1648 wordt Europa geteisterd door de verwoestingen van de oorlog. Tot dusver heeft geen enkele synthese met zoveel helderheid het geweld en de reikwijdte van deze civiele en Europese oorlog aangetoond.

De eerste botsingen van de Dertigjarige Oorlog breken uit in Bohemen, in 1618, met de Praagse Vensterdefenestratie. Wat aanvankelijk lijkt op een daad van rebellie van protestantsgezinde edelen tegen de keizer van het Heilige Roomse Rijk, ontaardt in een ongekend conflict op Europese schaal. Het impliceert de Habsburgers van Wenen en Spanje, vorsten van het Heilige Roomse Rijk, de pauselijke staat, de koning van Denemarken en de koning van Engeland, Zweden, het Frankrijk van Richelieu en later Mazarin. Gedurende drie decennia is het continent het toneel van ongekend geweld: de effecten van verwoestingen en plunderingen worden verveelvoudigd door epidemieën. Deze oorlog, die naar schatting minstens 15 à 20% van de bevolking van het Heilige Roomse Rijk heeft gedecimeerd, is verhoudingsgewijs de dodelijkste in de geschiedenis van het continent. Het was dringend noodzakelijk de regels voor een duurzame vrede vast te stellen; dat is wat de Verdragen van Westfalen in 1648 deden.

In dit unieke standaardwerk, gebaseerd op origineel onderzoek, biedt Claire Gantet de eerste werkelijk globale benadering van de Dertigjarige Oorlog. Aan de hand van een levendig en boeiend relaas belicht ze de rol van de mannen die er van meet af aan naar streefden het gebruik van geweld te beperken en in te kaderen. De Vrede van Westfalen, een "wonder van de wereld", herschikt de betrekkingen tussen de Europese mogendheden tot aan de oorlogen van de twintigste eeuw.