HET WAS MIJN CHEF - Memoires van de voornaamste secretaresse van Adolf Hitler

De meest bekende secretaresse van Hitler tot op heden is Traudi Junge, vanwege haar memoires die de film La Chute hebben geïnspireerd over de laatste dagen van de dictator. Maar zij trad pas in januari 1943 in zijn dienst, terwijl Christa Schroeder er al sinds 1933 was en er tot 20 april 1945 zou blijven. Twaalf jaar lang vergezelde zij haar «chef» op al zijn verplaatsingen tussen de hoofdstad, de Berghof en zijn diverse veldkwartieren.

Jong en naïef noteerde Christa Schroeder nauwgezet alles wat zich afspeelde in Hitlers besloten omgeving, die generaal Jodl zou omschrijven als «halverwege tussen een klooster en een concentratiekamp». Ze beschrijft op bewonderenswaardige wijze de sfeer van de «Nacht van de Lange Messen» van 30 juni 1934, waarvan zij getuige is; zij is ook getuige van bepaalde vertrouwelijke uitspraken van de Führer, zoals op die dag in augustus 1941 waarop hij verzekert dat Moskou in vier weken zal vallen en daarna volledig met de grond gelijk zal worden gemaakt.

Het is op de persoonlijkheid van Hitler dat Christa Schroeder al haar aandacht richt, wat haar getuigenis onschatbaar maakt. Geen enkel kenmerkend trekje van de meester van het Reich ontgaat haar, van zijn typisch Weense galanterie jegens dames tot zijn obsessief vegetarisme, zijn buitengewone geheugen, zijn slapeloosheid, zijn stemmingswisselingen, zijn artistieke talenten en zijn talloze fobieën. Ze schetst ook het portret van een enigszins neurotische Don Juan, zelfs ronduit abnormaal.

Zoals talloze Duitse vrouwen van die tijd werd Christa Schroeder meegesleurd in een duizelingwekkende draaikolk, maar in tegenstelling tot de meesten bevond zij zich in het centrum van het maelstroom.

Haar unieke getuigenis, in Frankrijk alleen bekend bij gespecialiseerde historici, was ontoegankelijk gebleven voor de Franstalige lezer — een omissie die het hoog tijd was te herstellen.