VOOR MEIN KAMPF - De vormingsjaren van Adolf Hitler

In Mein Kampf, de autobiografie die hij in 1924-1925 schreef, schetst Hitler van zichzelf het beeld van een volkomen autodidact met een volledig uitgewerkte wereldvisie. Toch had de man van in de dertig die na de Eerste Wereldoorlog de politiek betrad nog geen uitgesproken meningen, noch sterke antisemitische overtuigingen.

Op basis van Hitlers vroegste geschriften, waarvan sommige hier voor het eerst zijn vertaald, reconstrueert Anne Quinchon-Caudal de vormingsjaren van deze soldaat die vanaf 1919 een tweede familie vond bij de Deutsche Arbeiterpartei. Die partij onderhield meer of minder nauwe banden met een netwerk van nationalistische en racistische ideologen die de belangen van het "authentieke" Duitse volk wilden verdedigen tegen een veelheid aan vijanden die zogezegd de ondergang van de Germaanse identiteit beoogden.

Het was dit milieu dat Hitler de taal van zijn propaganda aanreikte, woorden die weerklank vonden bij de situatie van een groot deel van de bevolking. Een bevolking die verarmd was door de oorlog en woedend over de gevolgen ervan, die de politicus steeds radicaler toesprak op bijeenkomsten van de nationaal-socialistische partij. Maar het was vooral in dit milieu dat Hitler hem ontmoette die zijn geestelijk leidsman zou worden: de antisemitische schrijver Dietrich Eckart.

Anne Quinchon-Caudal biedt in dit boek een geschiedenis van de Hitleriaanse ideeën en hun evolutie, van het einde van de Grote Oorlog tot het mislukte Bierkellerputsch in 1923.

« Dit werk toont Hitler als zoon, en niet als ongeluk, van onze moderniteit. » Nicolas Patin, schrijver van het voorwoord