De mannen van Bonaparte - De verovering van de macht, 1793-1800

Hij zou in 1802 Consul voor het leven worden, en in 1804 keizer der Fransen. Anders dan gebruikelijk ligt de nadruk op het collectieve karakter van dit bijzondere avontuur, dat niet het verhaal is van één enkele persoon. Het mobiliseert immers een menigte actoren, die zelf verschillende groepen vertegenwoordigen die rechtstreeks belang hebben bij de totstandkoming van het nieuwe regime.

Doorheen de bladzijden ontdekt of herontdekt men de figuren van degenen die Bonaparte hebben begeleid in zijn queeste. Van de allereerste wapenbroeders (Junot, Marmont) tot degenen die zich onderscheidden tijdens de campagnes in Italië of Egypte (Murat, Davout, Lannes), staan de soldaten uiteraard centraal. Maar ook de politici (Cambacérès, Talleyrand, Roederer), de wetenschappers (die van de Egypte-campagne en van het Instituut, zoals Berthollet en Monge), de kooplieden en bankiers (Périer, Perrégaux) betreden snel het toneel, zonder het clan Bonaparte te vergeten of de vrouwen, voorop de toekomstige keizerin Joséphine en niet te vergeten Madame Mère.

Daarbij nog anderen, afkomstig uit de meest uiteenlopende kringen. Men kan veronderstellen dat Napoleon zonder hen nooit een dergelijk succes had kunnen bereiken en dat, zonder hem, geen van deze personages zo'n uitzonderlijk lot had gehad. Het is de synergie die zoveel briljante persoonlijkheden verbindt — onder wie die van de toekomstige Keizer vanzelfsprekend de meest verbazingwekkende is — die de kern vormt van dit boek.