Dispatches uit Vietnam

Dispatches uit Vietnam bundelt de laatste reeks oorlogsreportages van John Steinbeck.

Voor het eerst in het Frans verschenen bundelt dit werk de kronieken die vanaf 1966 voor het magazine Newsday werden geschreven door de man die in 1940 de Pulitzerprijs ontving voor De druiven der gramschap en in 1962 de Nobelprijs voor de literatuur.

John Steinbeck, 64 jaar oud, is al een zieke en vermoeide man — hij zal twee jaar later sterven — wanneer hij vertrekt om het conflict te verslaan dat Amerika ondermijnt. Maar ook al kent hij de oorlog goed — hij volgde de boys in Europa in 1943 voor de New York Herald Tribune en raakte gewond in Noord-Afrika — hij staat voor raadselen bij wat hij aantreft: een oorlog zonder "front noch achterland", schrijft hij.

Aan boord van de patrouilleboten die de delta's doorkruisen, vliegend in de Huey-helikopters, ontmoet hij ook zijn zoon, zelf toekomstig schrijver, die heeft gekozen zich in te zetten. Is dit een van de redenen waarom Steinbeck in zijn dispatches de door Amerika gevoerde oorlog steunt? Hoewel hij privé voorbehouden had bij dit gevaarlijke avontuur, schaart hij zich achter het beleid van president Lyndon Johnson, wat hem door veel intellectuelen kwalijk wordt genomen. Hij, de verdediger van de zwakken en de onderdrukten, "de sociale schrijver" die destijds werd verdacht van communisme, is een oorlogszuchtige geworden, maar is vooral "wanhopig dat deze prachtige troepen geen snelle overwinning behalen".

De productieve vertaler van grote namen uit de Angelsaksische literatuur (Bret Easton Ellis, Ernest Hemingway, Jack Kerouac, Francis Scott Fitzgerald), Pierre Guglielmina vertaalde onlangs bij Les Belles Lettres, van Francis Scott Fitzgerald, Une vie à soi (Goût des idées, 2011).