Zes mannen, zes levens geofferd in het tandwiel van de oorlog…
In augustus 1944, bij de bevrijding van Parijs, treedt Jean-Louis Rondy in dienst bij de 2e DB. Enkele dagen later landt Jean Guêtre in de Provence als schoktroepenman. Pierre Latanne herinnert zich nog de arrestatie van zijn vader door de Gestapo een jaar eerder en verheugt zich in de gedachte dat deze erin is geslaagd te ontsnappen, ook al moet hij sindsdien ondergedoken leven.
In diezelfde periode zet Heinrich Bauer zijn studies voort in Duitsland, aan een Napola — een eliteuniversiteit voorbehouden aan de toekomstige kaders van de nazipartij. Bernard Ledogar en Jean Carpentier beleven een zwervende kinderjaren, naargelang de wisselvalligheden van de oorlog. Wie zou het pad kunnen bevroeden dat deze mannen al hebben afgelegd? En wie zou de omstandigheden kunnen vermoeden die hen, bijna tien jaar later, ertoe zullen brengen samen te strijden tegen het Viet Minh?
Jean-Louis Rondy dient dan als arts bij het 1er BEP, Pierre Latanne als jong officier bij het 5e BPVN. Heinrich Bauer is sergeant geworden bij het 2e BEP, Bernard Ledogar parachutist bij het 6e BPC en Jean Carpentier tweede stuurman bij de vlottille 28F van de marineluchtvaart. Ze zijn allen in de vuurhaard van Diên Biên Phu terechtgekomen, met uitzondering van Jean Guêtre, die dient bij de Noord-Vietnam-commandos en opereert in de Tonkijnse delta, waar de situatie eveneens van dag tot dag verslechtert.
Via het relaas van individuele tragedies schetst de auteur een treffend portret van het Frankrijk in oorlog van de jaren 40 en 50.
FRAGMENT:
Maar meer nog dan Diên Biên Phu — een slag die, hoe bloedig en meedogenloos ook, nog ruimte liet voor heldenmoed en bravoure — waren het vooral de krijgsgevangenenkampen van het Viet Minh die de overlevenden voor de rest van hun leven tekenden. Als tal van werken deze slag belichten via het persoonlijke parcours van een man en zijn eenheid, of op meer onpersoonlijke wijze via de bewegingen van een divisie tegen een bataljon, en als sommige werken het lijdensweg van de gevangenen van het Viet Minh belichten, leek het ons belangrijk de lezer een menselijker en vollediger beeld te bieden van wat het werkelijke traject was van degenen die naar Diên Biên Phu werden gestuurd en die, veel later en in veel kleinere aantallen, terugkeerden — een min of meer bruusk traject van de jeugd naar de oorlog, en dan van de oorlog naar de verschrikking en de meest totale vernedering.
WAT DE CRITICI ERVAN VINDEN:
Naarmate de pagina's vorderen, worden de profielen scherper, de karakters sterker. Verteld worden de waarden, gebeurtenissen, initiërende ontmoetingen, opdrachten of familievloeken die al deze heel jonge mensen — boerenknecht, oorlogswees, ongeliefd kind, uitgebuite leerling of kind uit een goede familie — zullen drijven naar een conflict aan het andere einde van de wereld. - Sabine Syfuss-Arnaud, Challenges
Dit zijn 576 pagina's gevuld met gevechtsverslagen, hoop en ontgoochelingen, doorheen beproevingen waarover men heeft gehoord maar die hier in al het detail van de beleving worden beschreven, met dat gevoel van geleidelijke verstikking, van machteloosheid tegenover de bevelen en tegenbevelen, van onbegrip voor de logica van de manoeuvre die nooit een onwrikbare gehoorzaamheid aan de ontvangen bevelen in de weg staat. - Pierre Bayle, Pensées sur la planète
DE AUTEURS: Franck Mirmont, Heinrich Bauer, Jean Carpentier, Jean Guêtre, Pierre Latanne, Bernard Ledogar en Jean-Louis Rondy.
