De 3. SS-Panzer-Division "Totenkopf" wordt gekenmerkt door haar duistere oorsprong: haar eerste elementen kwamen voort uit de regimenten (T-Standarten) die belast waren met de bewaking van de concentratiekampen. Bovendien waren de militaire beginperiode van de divisie in 1940 bedroevend: de militaire opleiding van haar soldaten en kaders schoot tekort, en de divisie beging verscheidene oorlogsmisdaden (waaronder die van Le Paradis) en een bloedbad onder burgers (zie Aubigny, martelaarsdorp, in dit deel). Maar vanaf Operatie Barbarossa in de zomer van 1941, met gedeeltelijk nieuw aangetrokken personeel en de opgedane ervaring, bewees de Totenkopf haar waarde en toonde zij, tot 8 mei 1945, dat zij een bijzonder solide eenheid was, een van de betrouwbaarste van het gehele Duitse leger. Zij leed verschrikkelijke verliezen, maar handhaafde steeds haar stellingen onder de zwaarste omstandigheden met ongelooflijke gevechtsresultaten. Zij week nooit. De voortdurende toestroom van nieuwe rekruten deed geen afbreuk aan haar militaire kwaliteiten. Na de snelle uitputting van het historische deel gewijd aan de Totenkopf brengt dit aanvullende deel nieuwe foto's, documenten en informatie. Bovendien presenteert de auteur de loopbaan van de 259 officieren die in deze eenheid hebben gediend en door de concentratiekampen zijn gegaan, van wie sommigen werden veroordeeld en geëxecuteerd. Deze documenten tonen ook aan dat de grote massa soldaten van deze divisie niets te maken had met de mannen die het concentratiekampsysteem hadden doorlopen. Duizenden van hen sneuvelden aan het Oostfront in apocalyptische gevechten. Dit nieuwe deel is een bijdrage aan de Geschiedenis over een tot nu toe weinig bekende eenheid.
