Luitenant van Bigeard - Indochina 1945-1954

Winnaar van de Grand Prix Littéraire de l’Armée de terre Erwan Bergot 2026
Het niet eerder gepubliceerde getuigenis van een van de betrokkenen bij Dien Bien Phu.

In een scène uit de film Dien Bien Phu van Pierre Schoendorffer zien we op het hoofdkwartier van generaal Cogny, bevelhebber van de Franse strijdkrachten in Tonkin, een jonge luitenant van het beroemde 6e bataljon koloniale parachutisten. Zijn naam is Jacques Allaire. " Naar hem wordt het vaakst verwezen als het gaat om de slag en, in bredere zin, de geschiedenis van Bigeard ", schrijft generaal Maurice Schmitt, voormalig chef van de Franse defensiestaf, in zijn voorwoord. Zijn eigen oorlogsverhaal ontbrak nog. Hier is het.

Deze memoires vertellen het leven van een jongeman van bescheiden afkomst: een nieuwsgierige autodidact met een passie voor boeken en theater, die een tijdlang in een boekhandel werkte en zich aansloot bij de Forces françaises de l’intérieur, en vervolgens bij het na de Bevrijding heropgerichte reguliere leger. Tussen 1945 en 1954 dient hij drie keer in Indochina, tot aan de slag bij Dien Bien Phu en zijn daaropvolgende internering in Vietminh-krijgsgevangenenkamp nr. 1.

Dit boek, geschreven vanuit het perspectief van de militair te velde, ver van de staven en het getalm in het Palais Bourbon, getuigt van een oorlog waarin kameraadschap en tragiek dicht bij elkaar liggen. Het verhaalt ook hoe een jonge Fransman Indochina, zijn beschaving, volkeren en gebruiken met grote belangstelling ontdekt. Bigeard noemde hem " een kleine luitenant, scherpzinnig en bijtend ". Ook hij raakt bevangen door de " gele kwaal ", de fascinatie voor het schiereiland.

Een indringend relaas, een van de laatste van de hand van een hoofdrolspeler van formaat.

Van (a