Carabiniers du Roi 1693-1791 - Carnet de la Compagnie d'Elite

Dit is een regiment dat werkelijk uit de gewone tred treedt door zijn wijze van rekrutering, zijn organisatie, zijn sterkte en zijn inzet.

Zo,

- Dit regiment rekruteert niet, maar wordt « gevoed » en aangevuld met rekruten door de andere cavalerieregimenten, volgens een stelsel analoog aan dat in gebruik voor de Compagnie des Grenadiers à cheval de la Garde;

- Het is georganiseerd (althans in het begin) in 5 brigades van 10 eskadrons van 2 compagnieën;

- Zijn sterkte, ook al zal die variëren naargelang de behoeften (oorlog, vrede), is op geen enkele wijze vergelijkbaar met die van een regiment van de « la Cavalerie légère françoise & étrangère » waartoe het behoort, uit dezelfde periode;

- Het wordt bevolen door een « aanzienlijk personage « ;

- Het kan ingezet worden hetzij gegroepeerd hetzij gelijktijdig in meerdere (minstens twee) legers;

- Tot slot moet het zowel te voet als te paard kunnen vechten, naar het voorbeeld van de Grenadiers te paard of de dragonders (de laatsten werden beschouwd als « infanterietroepen »).

« Het Koninklijk Regiment der Karabiniers, schrijft RP Daniel in 1724, was het mooiste cavalerieregiment dat in de troepen van Frankrijk bestond aan het einde van het laatste bewind. », en generaal Vanson (NF.AR.NOT in het Legermuseum) benadrukt dat, ondanks zijn rang in de lichte cavalerie, het Royal des Carabiniers overeenkwam met een werkelijke cavaleriedivisie van 5 regimenten, oftewel ongeveer 4000 elite-ruiters bijeengebracht, in 1693, binnen 100 compagnieën waarvan het kader door de Koning werd benoemd (de functies waren niet venaal). In de geest van de Koning gaat het om een regiment dat de elite van zijn cavalerie groepeert, aangevoerd door zijn beste officieren. Sommige auteurs spreken al in die tijd van Grenadiers van de cavalerie.