De Dag waarop Napoleon bijna werd Vermoord

Op 12 oktober 1809 had Napoleon zich gevestigd in de residentie van de Habsburgers, de dynastie die over Oostenrijk heerste en die hij had onderworpen.

Frédéric Staps, een nationalistische student van 18 jaar, enigszins fanatiek, beschouwt de Keizer als een despoot en wil Europa van hem verlossen.

Hij had gepland Napoleon te doden tijdens een militaire parade. Gemengd onder de menigte probeert hij de man die hij als een tiran beschouwt te naderen, maar hij wordt tegengehouden door de adjudant van de Keizer. Zijn rechterhand diep in zijn zak gestoken en zijn houding wekken de argwaan van de gendarme-officieren, die hem arresteren en ontdekken dat de jongeman een dolk bij zich draagt.

Ondervraagd door verschillende generaals en door Napoleon zelf — aan wie hij toeroept: « U doden is geen misdaad, het is een plicht! » — werd Frédéric Staps berecht door een militaire commissie op 15 oktober 1809, die hem veroordeelde tot de doodstraf.

Jean Tulard, groot napoleontisch specialist, beschrijft met voorbeeldige nauwkeurigheid wat de gevolgen van deze aanslag waren voor de politiek van die tijd, en — wellicht verrassend — voor het moreel van Napoleon.

Jean Tulard, geboren op 22 december 1933 in Parijs, is een academicus (hij was hoogleraar aan de Sorbonne en aan Sciences-Po) en Frans historicus. Beschouwd als een van de beste specialisten in Napoleon I en het napoleontische tijdperk, was hij van 1974 tot 1999 voorzitter van het Institut Napoléon.