Hubert Germain - Memoires van een Compagnon de la Libération - Hopen voor Frankrijk

Hubert Germain is de laatste Compagnon de la Libération. Hij geeft zijn getuigenis in dit werk

ERWAN BERGOT LANDMACHTPRIJS 2020

"Ik zal u nodig hebben", zei generaal de Gaulle eenvoudigweg tegen de jonge Hubert Germain toen die in juni 1940 in Engeland aankwam, als een van de eerste Vrije Fransen. Hubert Germain is 19 jaar, wordt ridder in het Legioen van Eer op zijn 21e, Compagnon de la Libération twee jaar later: "Wanneer u als Compagnon wordt opgenomen, is het alsof de bliksem u treft", vat hij samen.

Als legionair van het mythische 13e DBLE vecht Hubert Germain bij Bir Hakeim, El Alamein, in Italië waar hij gewond raakt, en vervolgens tijdens de hele bevrijdingscampagne van Frankrijk.

Hij zal ook burgemeester, parlementslid en vervolgens minister onder Georges Pompidou worden. "U lastigvalt me met Germain!", antwoordt generaal de Gaulle wanneer men hem, twintig jaar later, aandringt te luisteren naar degene die men had gestuurd om de emisssarissen van de muitzuchtige generaals in Algiers te ontmoeten.

Hubert Germain vergeeft alles aan degene die hij beschouwt als zijn tweede vader.

Op honderdjarige leeftijd is Hubert Germain nooit opgehouden met verzetten. "Wanneer de laatste van ons gestorven zal zijn, zal de vlam doven. Maar er zullen altijd sintels overblijven. En Frankrijk heeft vandaag gloeiende sintels nodig!".

Dit is de boodschap die Hubert Germain wil nalaten in dit onuitgegeven getuigenis, opgetekend door Marc Leroy. De hele eeuw trekt voorbij, van de onaanvaardbare nederlaag van 1940 voor deze zoon van een hoge officier, tot de dood van generaal de Gaulle - "de begrafenis van een groot middeleeuws vorst van het Westen" - tot de beproevingen die Frankrijk vandaag doorstaat.