Geschiedenis van het 1er Régiment Etranger de Parachutistes 1948-1961 - Van de rijstvelden van Indochina tot de putsch van Algie

Geschiedenis en neergang van een eliteregiment, meegesleurd in de storm van de dekolonisatieoorlogen. Het 1er Régiment Etranger de Parachutistes, de geschiedenis ingegaan als speerpunt van de " fronde des généraux " van Algiers die zijn ontbinding door generaal de Gaulle op 30 april 1961 tot gevolg had, neemt een bijzondere plaats in in de geschiedenis van het Vreemdelingenlegioen. Als eenvoudig bataljon opgericht aan het begin van de Indochina-oorlog te Sidi-Bel-Abbès, werd het in november 1948 ingezet in Tonkin.

Het maakt hier zijn vuurdoop tot aan zijn vernietiging tijdens de slag om de RC4 (september-oktober 1950). Bij alle grote operaties wordt het 1er REP opnieuw vernietigd tijdens de slag om Diên Biên Phu. Omgevormd tot interventieregiment bij zijn terugkeer in Algerije, gehecht aan de 10e parachutistendivisie van generaal Massu, neemt het deel aan de campagne van Suez, de slagen om Algiers (1957) en de grenzen (1958) en de grote operaties van het plan-Challe (1959-1960).

De geschiedenis vermeldt dat het regiment sinds de oprichting van het bataljon veertien regimentscommandanten heeft gekend, waarvan vier als waarnemend, en meerdere crisissen heeft overwonnen die, zonder het fundament van de legioenstradities gedragen door de uitzonderlijke karakters van zijn kaderleden, zijn eenheid hadden kunnen ondermijnen. Vier uitzonderlijke officieren tekenen deze epopee: commandant Segrétain, gesneuveld op de RC4, kolonel Jeanpierre, omgekomen in de streek van Guelma, kolonel Brothier en ten slotte commandant Denoix de Saint Marc, het archetype van de Legioensofficier meegesleurd in de storm van de dekolonisatieoorlogen, verscheurd tussen discipline en trouw aan het gegeven woord.

Het standaardwerk over een mythisch regiment.