De DST aan het front van de Koude Oorlog

In 1944, op de nog rokende puinhopen van een Europa verwoest door een conflict dat meer dan 50 miljoen slachtoffers eiste, begint een andere oorlog, sluimerend en kruipend.

Een oorlog in de schaduw vol vuile streken. Een oorlog waarbij deze twee grote blokken tegenover elkaar stonden: het Oosten en het Westen – de USSR en haar satellieten aan de ene kant, de Verenigde Staten en hun bondgenoten aan de andere. Men zal het de " Koude Oorlog " noemen, die van de inlichtingen, van de desinformatie. Die van de anonieme soldaten.

In Frankrijk staat de DST in de frontlinie, of het nu gaat om de KGB, de GRU of de diensten van het Oostblok, tot de val van de Muur in 1989. Opgericht in 1944 begint de DST van nul: de archieven van de vroegere Contrôle général de la Surveillance du Territoire waren vernietigd bij de aankomst van de Duitsers, vier jaar eerder. Het zou twintig jaar duren om daarvan te herstellen. Wat haar er niet van weerhield enkele mooie successen te boeken, waardoor in totaal ongeveer honderd Sovjet-officieren konden worden uitgewezen, de collega's van de " broeder "-landen niet meegerekend.

Voor het eerst vertelt dit boek zonder omwegen de moeilijkheden waarmee deze Franse ambtenaren van de DST werden geconfronteerd, deze " contraspionnen ", deze mannen en vrouwen van wie sommigen gevallen zijn op het veld van eer zonder dat hun namen ooit op een oorlogsmonument zijn gegrift.