Generaal Jeannou Lacaze 1924-2005, Chef d'Etat-major des Armées 1981-1985

Generaal Jeannou Lacaze doorliep de twintigste eeuw met een kalmte die zelfs de meest dramatische gebeurtenissen hem niet leken te ontnemen. Hij behoorde tot die zeldzame mannen die zich niet bij de minste gelegenheid laten meeslepen, wier gevoeligheid niet snel ontwaakt maar geleidelijk, en wier gevoelens dan krachtig en veel duurzamer worden. Het zijn de mannen met sterke, diepe en geheime hartstochten, aldus Clausewitz.
Dit werk verlicht de geschiedenis van een man die Frankrijk met passie diende via het Franse leger, waarvan hij van 1981 tot 1985 de hoogste functie bekleedde.
Man van de schaduw, hij werd de Sfinx genoemd vanwege zijn terughoudendheid in de uitdrukking van zijn gedachten.
De militaire loopbaan van generaal Lacaze laat de rol van deze officier in de militaire geschiedenis van Frankrijk na de Tweede Wereldoorlog ontdekken, met als achtergrond de Indochinese oorlog, de rol van de SDECE in de Algerijnse oorlog, het defensiebeleid van Frankrijk uitgewerkt door generaal De Gaulle, de rol van de inlichtingendiensten, met name in Afrika na de dekolonisatie, de Sovjet-dreiging, de Koude Oorlog, en verduidelijkt de rol van de chef van de generale staf tijdens de politieke machtswisseling van 1981, in het defensiebeleid, zijn relatie met François Mitterrand, Charles Hernu, zijn invloed op het Franse beleid in Afrika, zijn rol in de nucleaire afschrikking, zijn relaties met de NAVO, tegen de achtergrond van Oost-West-spanningen, de SS-20-crisis, spanningen en oorlogsoperaties in Tsjaad en Libanon, in de Stille Oceaan. De auteur geeft deze biografie een persoonlijk tintje dat het mogelijk maakt de mens achter de officier te zien. Hij heeft ook, vanuit zijn functies bij de maritieme onderneming Delmas Vieljeux, deelgenomen aan de onderhandeling over het maritieme transport van militair materieel voor operatie Tacaud naar Afrika in 1978 en, werkend in Afrika, deelgenomen aan de logistiek van operatie Manta in Douala in 1983 en 1984.