Het Commandement voor Speciale Operaties (COS) werd opgericht bij besluit van minister van Defensie Pierre Joxe op 24 juni 1992. Gevestigd in Parijs is deze interservice staf belast met het ontwerpen, plannen en uitvoeren van militaire operaties van de Franse speciale strijdkrachten. Deze missies, die buiten het kader van klassieke militaire acties vallen, zijn gericht op het bereiken van strategische doelstellingen, met name op het gebied van het openen van operatietonelen, diep in vijandelijk gebied, tegen doelen van hoge waarde of in het kader van de strijd tegen terrorisme. Walter Bruyère-Ostells beschrijft de ontstaansgeschiedenis en toont hoe het COS zich organiseert en zijn eerste missies uitvoert, waarbij het in 2003 zijn sporen verdient in Afghanistan. Sindsdien beschouwd als behorend tot de beste speciale strijdkrachten ter wereld, werken zijn eenheden steeds nauwer samen met hun Angelsaksische tegenhangers. In het decennium 2010, met de opkomst van de strijd tegen terrorisme, ondergaan de speciale strijdkrachten opnieuw nieuwe ontwikkelingen in hun missies. Dit werk beschrijft het COS niet alleen als een laboratorium voor nieuwe uitrustingen of innovatieve handelwijzen voor de strijdkrachten, maar ook als een ideaal observatiepunt om de transformaties van de oorlog over de afgelopen dertig jaar te begrijpen. Door hun positie in het hart van crisis- en conflictgebieden en door hun operationele flexibiliteit zijn de speciale strijdkrachten immers de eersten die zich aanpassen aan nieuwe vormen van conflicten.
Het werk richt zich ook op het COS binnen de politiek-militaire keten die operaties ontketent en aanstuurt. Geplaatst onder het rechtstreekse gezag van de chef van de generale staf (CEMA), waardoor een korte beslissingscyclus en nauwe politiek-militaire controle mogelijk zijn, onderhoudt het COS betrekkingen die soms gespannen zijn met de staven van de conventionele strijdkrachten. Anders dan de vele studies die al zijn gewijd aan deze " soldaten in de schaduw " in hun geheel of aan een van de prestigieuze eenheden van de landmacht, de marine of de luchtmacht die er deel van uitmaken (met name het 1er RPIMa, het 13e RDP, de commandomarine en CPA 10), steunt dit werk op grotendeels onuitgegeven bronnen, voor het eerst gedeclassificeerd en aangevuld met mondelinge getuigenissen van verscheidene commandanten van het COS en de CEMA, alsmede van operatoren van de speciale strijdkrachten, verzameld door de auteur. Voortbordurend hierop beschrijft het de grote wapenfeiten van het COS sinds zijn oprichting (in Afghanistan, Somalië, Niger, Libië, Ivoorkust, Irak, Mali…). Het standaardwerk.
