De saint-cyriens gesneuveld op het erefeld tijdens de keizerlijke oorlog van 1870

Op 19 juli 1870 neemt Napoleon III de zwaarste beslissing van zijn bewind door Pruisen de oorlog te verklaren. Uit een eenvoudige controverse rond de troonopvolging in Spanje ontstaat een escalatie even onverwacht als rampzalig. Begin augustus sneuvelen de eerste Franse soldaten en officieren op het slagveld. Het lot van de wapens keert zich onmiddellijk tegen hen, en het leger dat geacht werd vijandelijk grondgebied binnen te trekken verdedigt het eigen grondgebied tegen de methodische opmars van de vijand. Na het verlies van de Elzas bezegelt Lotharingen het lot van Napoleon III, nadat het leger van Bazaine zich heeft opgesloten in Metz en dat van Mac-Mahon op 1 september werd omsingeld te Sedan.

Er is veel gezegd over de oorzaken van deze keizerlijke oorlog: de zieke keizer, hofintrigen, een incompetente minister van Oorlog, de onvoorbereiding van de generaals... Ons doel was de lotgevallen van de saint-cyriens die op het erefeld vielen in de schijnwerpers te plaatsen, via een biografische benadering maar ook door middel van een groepsanalyse van de individuen. Bij gebrek aan de mogelijkheid hun leven te reconstrueren, hebben wij ons ingespannen hun loopbaan te schetsen, hun afkomst te achterhalen en de omstandigheden van hun dood te begrijpen. De dossiers van het Legioen van Eer en van de Historische Dienst van Defensie, de registers van de burgerlijke stand en het onderzoekswerk van de Saint-Cyrienne maakten het mogelijk hun parcours te omschrijven en zo deze mannen beter te leren kennen en de dynamieken die deze groep doorkruisten beter te begrijpen.

De lezer vindt, naast het biografisch woordenboek, een synthese van de veldtocht die Zola meedogenloos samenvatte in één woord: de Débâcle. Ten slotte wordt ook een historische analyse aangeboden om de oorzaken van de nederlaag te begrijpen. De auteursrechten worden overgemaakt aan de vereniging UNC - Weduwen en Wezen van oorlog.