DE CENTURIONEN VAN ALEXANDER

Als erfgenaam van de in Frankrijk opgeleide SAS-para's en voorloper van de operatoren van het Commandement des opérations spéciales heeft het 1er Régiment de Parachutistes d'Infanterie de Marine van Bayonne jarenlang een speciale eenheid verborgen gehouden: het Groupement opérationnel (GO).

Al in 1973 bedacht om de gelederen van de Service Action van het SDECE te versterken terwijl het nog altijd deel uitmaakte van de Landmacht, op papier opgericht in 1974, geworven in 1975, opgeleid in 1976 en operationeel in 1977, zou de GO bijzondere missies toevertrouwd krijgen. Vaak handelend aan de rand van de klassieke operaties, deze soms voorafgaand en soms verlengend, moest het zich discreet tonen, naar eigen inzicht kiezen tussen kracht en soepelheid, trouw blijven aan zijn opdrachtgevers en in alle omstandigheden doeltreffendheid bewijzen.

Speciaal gevormd om op te treden en samen te werken met een onzichtbare en clandestiene steunmacht, getraind om te leven en te vechten in uiteenlopende omgevingen, zou men het ook vragen om president Mobutu te steunen tegenover de Katangezen, om subversieve bewegingen te bewapenen, om keizer Bokassa ten val te brengen, president Abdallah in het zadel te helpen of president Houphouët-Boigny te beschermen. Hoewel het zich geenszins heeft misdragen bij de uitvoering van al deze missies, zou het in 1981 worden ontbonden toen een golf van paniek zijn civiele en militaire opdrachtgevers trof en tot een zoveelste reorganisatie leidde, waar onze leiders zo dol op zijn.

De geheimen van de GO behoren nu tot het verleden. De gelederen van zijn voormalige leden beginnen uit te dunnen, en de belevenissen van de 200 para's van destijds verdienen bekend te worden. Het doek wordt eindelijk opgelicht!

De auteur

Saint-Cyraard van de promotie "Vercors" (1960-1962) heeft generaal Patrick Manificat gediend in meerdere para-eenheden. Naast de speciale operaties van het 1er RPIMa en de clandestiene operaties van het 11e Choc nam hij deel aan talrijke inlichtingenoperaties achter het IJzeren Gordijn binnen de Mission Militaire Française de Liaison de Potsdam, waarbij hij drie jaar was aangesloten. Na hoogleraar te zijn geweest aan de École supérieure de guerre en toehoorder aan het Institut des Hautes Etudes de Défense Nationale leidde hij het inlichtingsbureau van de Landmacht en de onderafdeling Recherche van de Direction du renseignement militaire. Hij beëindigde zijn loopbaan aan het hoofd van de École nationale des sous-officiers d'active de Saint-Maixent.

Patrick Manificat publiceerde: Au coeur de la guerre froide en Le Pont des Espions.