EEN KORTE GESCHIEDENIS VAN DE OORLOG. Van Mesopotamië tot Oekraïne

5000 jaar oorlogskunst in 200 pagina's

Sinds het begin van de mensheid bepaalt oorlog het leven en de dood van individuen en volkeren. Vanaf het 3e millennium voor Christus, met de verfijning van wapens en tactieken, nam het oorlogsfenomeen aan omvang toe in de steppen van Centraal-Azië, in Mesopotamië en in het oude China. Vervolgens vestigden het oude Griekenland, Rome en alle grote beschavingen hun macht door de wapens.

Lange tijd bestond de oorlogskunst uit een brutale botsing tussen twee massa's mannen, waarbij alleen bewapening en training het verschil konden maken. De opkomst van de cavalerie bracht geleidelijk een nieuwe dimensie aan het gevecht: die van de beweging, waardoor het talent van de strateeg zich kon uiten via de manoeuvre. Ten slotte revolutioneerde de komst van buskruit in het Westen aan het einde van de 14e eeuw de tactiek en vervolgens de strategie ingrijpend, en luidde het tijdperk van de grote technische innovaties in.

Maar meer nog dan de opmerkelijke vooruitgang in de oorlogswetenschap die in 5.000 jaar is geboekt, is het het bijzondere genie van uitzonderlijke aanvoerders – in staat zich te verheffen boven de wisselvalligheden van het gevecht om in actie de effecten van strijders en wapens te combineren – dat van oorlog een kunst op zich maakt.

Hier volgt een beknopte geschiedenis.

Saint-cyrien kolonel Hugues Perot is afgestudeerd aan de École de guerre. Als infanterist commandeerde hij het 126e infanterieregiment van Brive-la-Gaillarde en was ingezet in Kosovo, Ivoorkust en Afghanistan. Als gepassioneerd militair historicus is hij onder meer de auteur (samen met generaal Gilles Haberey) van referentiewerken over tactiek: L'Art de conduire une bataille, Les 7 péchés capitaux du chef militaire en Qui ose vaincra.