De Jaren van het Verzet 1940-1944

Er is vaak gezegd en geschreven dat het Verzet, door zijn clandestiene aard, weinig archieven had nagelaten. Toch verrijken nieuwe documenten, die regelmatig worden opgegraven, de geschiedenis ervan. Wat waren de eerste daden van weigering? Hoe heeft het Verzet zich geleidelijk gevormd door van individuele daden over te gaan naar collectieve actie?

Welke banden onderhielden de binnenlandse verzetsstrijders met de Gaulle? Al in het geheim aangevangen in juni 1940, slaagde het verzet erin de verdeeldheid te overwinnen en zich te verenigen, mede dankzij de geduldige inspanningen van Jean Moulin, terwijl het zijn onbetwistbare pluralisme handhaafde. Als "terroristen" bestempeld door de nazi's en het Vichy-regime, toonden de verzetsstrijders een buitengewone moed. Dit boeiende werk onthult de veelvoud van hun acties, via netwerken, bewegingen en maquis. Achter de grote figuren geeft het boek hun rechtmatige plaats terug aan de strijders die lang anoniem bleven, in het bijzonder de vrouwen zonder wie niets mogelijk was geweest. Maar ook aan allen die, zonder tot enige structuur te behoren, de schimmenstrijd hebben gesteund, geholpen en gevoed, en zo bijdroegen aan de verankering van het Verzet in de samenleving. Meer dan 200 archiefstukken (correspondentie, rapporten, tekeningen…), vaak onuitgegeven, weven een nieuw geïllustreerd verhaal van de "jaren van het Verzet".