Les Maquisards - Strijden in bezet Frankrijk

Van de maquis kennen we de legende. Die van deze jonge mannen die, vanaf 1942, de ondergrondse kiezen om de bezetter te bestrijden. Die van de veldslagen bij de Glières of de Vercors. Die van de verzetsstrijders die hele steden bevrijdden, nog voor de geallieerde legers er aankwamen.

Buiten deze geïdealiseerde beelden blijven de maquisards echter onbekenden. Uit welk milieu kwamen zij? Welke motieven dreven hen? Hoe werden ze opgeleid, hoe gedroegen ze zich tegenover de vijand? Hoe leefden ze samen, soms bijna twee jaar lang, in vaak zeer precaire materiële omstandigheden? Welke steun konden ze genieten van de lokale bevolking? Hebben ze die bevolking roekeloos blootgesteld aan Duitse represailles?

De antwoorden zijn niet eenduidig. Want vanaf eind 1942, toen de eerste kampen verschenen, tot aan de gevechten bij de Bevrijding was de ervaring niet dezelfde afhankelijk van de periode en de context, en varieerde ze aanzienlijk naar gelang van de oprichtingsdatum van het maquis, de betrokken gebieden, het niveau van leiding in de kampen of het type ondernomen acties. En telkens weer waren de werkelijkheden op het terrein voorwerp van alle fantasieën, in de onophoudelijke psychologische oorlog die Londen tegenover Vichy stelde…

De eerste grote synthese over de geschiedenis van de maquisards op het niveau van heel Frankrijk, op basis van onderzoek gedurende meer dan tien jaar in talrijke archiefdepots, zowel nationaal als departementaal, en de getuigenissen van de laatste overlevenden.