Luitenant-kolonel Jeanpierre - Legendarisch soldaat

Als het archetype van de krijgsman en de prestigieuze bevelhebber heeft luitenant-kolonel Jeanpierre, heroïsche figuur van het Vreemdelingenlegioen, zijn plaats in het glorierijke pantheon van hen wier voorbeeldige leven en dood dienen om legendes te bouwen. Op achttienjarige leeftijd, in 1930, trad hij als gewoon soldaat in dienst bij een infanterieregiment, om zes jaar later tot tweede luitenant te worden benoemd. Bij zijn afstuderen aan de school van Saint-Maixent gaf een schitterende klassering hem de mogelijkheid het Vreemdelingenlegioen te kiezen. Hij zou het trouw blijven. Na de harde leerschool bij de "képis blancs", in Algerije en Marokko, werd hij bevorderd tot luitenant. In 1941 streed hij in Syrië, waar hij werd vermeld voor zijn gevechtsgevoel, fysieke moed en leiderschapskwaliteiten. Terug in het moederland sloot hij zich onmiddellijk aan bij het Verzet.

In 1944 werd hij gearresteerd en vervolgens gedeporteerd. Al in 1946 keerde hij terug naar het Legioen, waar zijn meerderen hem als een veelbelovend officier beschouwden. De oprichting van het Paralegioenen bestemd voor operaties in Indochina, waarvoor hij zich onmiddellijk aanmeldde als vrijwilliger, opende nieuwe horizonten voor hem. Hij zou een van de zeldzame overlevenden zijn van het offer van het 1er BEP aan de RC4. Vanaf 1955 zou hij zijn volle maat geven aan het hoofd van het 1er REP, in de felle verscheidenheid van de gevechten in Algerije. Hij viel op 29 mei 1958 in de regio Guelma. Tweemaal gewond, drager van negen vermeldingen waarvan zes in de orde van het leger, was hij grootofficier in het Légion d'honneur.