Geschiedenis van de vlag van Frankrijk en elders

Geschiedenis van een passie zo oud als ze onwankelbaar is. Voor alle naties blijft de vlag het belangrijkste en krachtigste embleem in de geest van de mensen, militair of burger. Zei Claudel niet: " Er zijn slechts twee dingen te doen met een vlag: haar met gestrekte arm omhoogheffen of haar met hartstocht tegen het hart drukken "? Haar geschiedenis is oud en haar symbolische kracht doorkruist alle tijdperken.

De evolutie ervan wordt gekenmerkt door talrijke etappes, van wat men de mantel van de heilige Martinus heeft genoemd tot onze driekleurige vlag, via de veldtekens van de Romeinen en de Galliërs, en ook de banieren die tijdens de kruistochten werden toegekend aan de Fransen, een rood kruis op witte achtergrond; aan de Engelsen, een blauw kruis; aan de Vlamingen, een groen kruis op witte achtergrond. Men sprak toen nog niet van vlaggen, maar deze " kruisvaardersbannieren " werden in heel Europa nagevolgd, en elke vorst zou al snel zijn eigen banier hebben.

Uiteindelijk was het de marine die, door de driekleur al in 1794 op haar oorlogsschepen te voeren, de eerste versie aanbood van de driekleurige vlag die in 1812 definitief zou worden aanvaard. Waarom wordt er uiteindelijk een nationaal embleem aangenomen? Wat symboliseren de kleuren die het draagt? Hoe bouwt het zijn legitimiteit op in de ogen van de Fransen? Op deze en vele andere vragen geeft dit rijk gevulde werk, geschreven door een groot specialist in de vexillologie, antwoord.