Strijden en sterven in Normandië

De GI's en de gevechtservaring — Van de dood tot de herinnering, Normandië 1944. Wie heeft er nooit geprobeerd zich in het hoofd te verplaatsen van de GI's die in de hel van de Slag om Normandië in de zomer van 1944 waren gestort? Voor het eerst werpt een werk gebaseerd op een doctoraalscriptie eindelijk licht op de gevechtshoudingen van de soldaten van het Amerikaanse leger, een onderwerp dat in het verleden te vaak werd verwaarloosd ten gunste van een puur militaire geschiedenis.

In deze pagina's komen het gevecht — zoals het op de grond werd beleefd — en het geweld van de oorlog in al zijn afschuw en complexiteit aan bod. Met een frisse en eigenzinnige blik keert dit werk terug op de lotgevallen van de circa 33.463 soldaten, matrozen, kustwachters en vliegers die omkwamen op de Normandische stranden en in de boomgaarden. Het staat in het bijzonder stil bij de duizend-en-één manieren om te sterven op het slagveld en bij de aanleg van de voorlopige militaire begraafplaatsen die later plaatsmaakten voor twee Amerikaanse nationale begraafplaatsen in Normandië.

In het tijdperk van de herdenkingen zijn de slachtoffers van het Amerikaanse leger het voorwerp geweest en blijven dat van een onvoorwaardelijke collectieve verering en hulde. Maar men moet vaststellen dat deze doden, die niet zijn als de anderen, het onderwerp zijn geweest van een instrumentalisering waarvan de contouren hier nauwkeurig worden geanalyseerd.