Napoleon Tegen Pius VII - Of hoe een Paus te ontvoeren

1799. Na de staatsgreep van 18 Brumaire heeft Bonaparte, voortaan Eerste Consul, als prioriteit de burgerlijke vrede in Frankrijk te herstellen en er de katholieke eredienst opnieuw in te voeren. Daarvoor moet hij de banden met Rome aanhalen, waar een nieuwe paus, Pius VII, zojuist is verkozen.

Na lange en moeizame onderhandelingen tussen de twee mannen zal het Concordaat de Kerk van Frankrijk doen herleven. En in 1804 stemt Pius VII ermee in naar Parijs te komen om keizer Napoleon I te kronen. Maar de onenigheid laat niet lang op zich wachten wanneer deze laatste besluit de pauselijke staten op te nemen in het blokkadestelsel dat hij Europa oplegt. De paus verzet zich. De situatie escaleert. Napoleon beveelt de militaire bezetting van Rome en de annexatie bij het Keizerrijk van Ancona, Macerata, Fermo en Urbino.

Verkeerd geïnterpreteerd bevel of buitensporig ijver van een generaal? Hoe het ook zij, de Heilige Vader wordt gearresteerd en in ballingschap vastgehouden, eerst in Savona, daarna in Fontainebleau tot 1814. Maar dit is een strijd die de Keizer niet zeker is te kunnen winnen. Hij, wiens tactiek erin bestond de vijand te laten strijden op een terrein dat hij zelf had gekozen, ziet zich genoodzaakt te strijden op een terrein dat hij slecht kent: dat van het geestelijke.