De onderzeeboten van de 2e klasse en de mijnleggers van de Marine Nationale 1922-1945

Dit werk is hoofdzakelijk gewijd aan de 34 onderzeeboten van de 2e klasse en de zes mijnleggers (type Saphir) die voortkomen uit de scheepsbouwprogramma's van 1922 tot 1936. De periode na 1945 van de onderzeeboten van de 2e klasse type Aurore, waarvan de eerste in juni 1940 juist is voltooid, wordt slechts kort aangestipt. De tijdgenoten van de 1e klasse onderzeeboten (type Requin en Redoutable) zijn het onderwerp van een afzonderlijk werk.

Deze onderzeeboten van de 2e klasse werden aangeduid als onderzeeboten voor middelgrote patrouille of voor kustbewaking vóór de definitieve aanduiding onderzeeboten van de 2e klasse in 1924, maar de benaming kustonderzeeboten blijft vaak in gebruik. De eerste twaalf die de klasse Sirène vormen, worden ook aangeduid als de "600 ton", de volgende zestien zijn de 630 ton en de laatste zes het type "Amirauté".

De geschiedenis en beschrijving van de onderzeeboten van de 2e klasse die tussen de twee wereldoorlogen werden gebouwd, zijn nooit grondig bestudeerd. Deze vaartuigen hebben zich tijdens de Tweede Wereldoorlog niet bijzonder onderscheiden, met uitzondering van de eenheden die door de FNFL met grote moeite in Groot-Brittannië werden herbewapend. De overige maken deel uit van de onderzeebootstrijdkrachten van de Marine de l'État français en veel ervan worden vóór eind 1940 buiten dienst gesteld. De zeldzame overlevenden van de pijnlijke gebeurtenissen van november 1942 zullen na enkele missies in de Middellandse Zee vrijwel uitsluitend voor training worden ingezet. Hetzelfde geldt voor de zes onderzeebootmijnleggers, met uitzondering van de Rubis, die een symbool voor de FNFL is geworden.

Het historische gedeelte heeft slechts de ambitie te berichten over wat er is gebeurd, zonder enige interpretatie die niet op zijn plaats is in een hoofdzakelijk technisch werk.

Dit boek is geïllustreerd met meer dan 470 afbeeldingen, verspreid over 312 pagina's.