STURMARTILLERIE DE LA WAFFEN-SS deel 4 Hohenstaufen - Frundsberg

In dit vierde en voorlaatste deel van de reeks over de Sturmgeschütze van de Waffen-SS richt Pierre Tiquet zich op twee beroemde pantserdivisies die een tijdlang samen waren ondergebracht in het II. SS-Panzer-Korps: de 9. en 10. SS-Panzer-Divisionen, respectievelijk genaamd «Hohenstaufen» en «Frundsberg».

Ondanks de vrij snelle ontbinding van hun aanvalsgesloten Abteilungen, verdwijnen deze pantsereenheden allerminst uit de samenstelling van de twee divisies: zij zullen dan de 7e en 8e compagnieën van de SS-Panzer-Regimenter 9 en 10 uitrusten – en dit nagenoeg tot het einde van het conflict –. Deze StuG. 40's onderscheiden zich tegen de Sovjet-pantsers in Galicië in april 1944, en met evenveel brilliance de volgende zomer aan het Invasionsfront, waar zij aanvankelijk worden ingezet tegen het Britse uitsteeksel dat eind juni 1944 ten zuidwesten van Caen was gelanceerd.

Naast de Panzer IV, later de Panthers van het SS-Pz.Rgt.9 en ook de Tigers van de s.SS-Pz.Abt. 102, zullen de aanvalskanonnen zich niet onbetuigd laten op de hoogten 112 en 113, met soms hogere scores dan die van de gevechtstanks.

Vanaf de herfst van 1944 zullen de 9. en 10. SS-Pz.Div. afzonderlijk strijden tot het einde van het conflict, waarbij de aanvalskanonnen hardnekkig blijven vechten in de Ardennen en in Hongarije voor de «Hohenstaufen», en in de Elzas en Pommeren voor de «Frundsberg».

De auteur heeft ernaar gestreefd zo veel mogelijk ongepubliceerde foto's te publiceren, met nauwkeurige biografieën van de voornaamste officieren die verbonden waren aan de aanvalskanonnen: Rolf Tammling, voormalig Sturmartillerist van de Das Reich – een naaste kameraad van «Teddy» Telkamp –, Rudolf Rettberg, Magnus Flor, Bernhard Bauer, Otto Meyer, Otto Paetsch, Willi Stock, Walter Bestmann en ook Alfred Alius.