Binnen de 15. Panzerdivision diende hij op 20-jarige leeftijd aanvankelijk als gewone Schütze van het Afrika-Korps in Egypte (bij de Col d Halfaya, door Britse soldaten "Hellfire Pass" genoemd), daarna bij Tobrouk, in Libië. Een jaar later tot Leutnant bevorderd, werd hij in de herfst van 1942 als sectieleider naar Tunesië gestuurd, waar hij deelnam aan een van de laatste gevechten van de Duitse troepen op het Afrikaanse continent, bij de 10. Panzerdivision. Als jonge officier kreeg Höller het bevel om een infanterieaanval te leiden, waarbij hij ernstig gewond raakte tijdens een afschrikwekkend man-tegen-mangevecht tegen Britse soldaten. Na zijn herstel werd hij naar Frankrijk gestuurd voor de heroprichting van de beroemde 21. Panzerdivision, binnen het Pz-Gren.-Rgt. 192. Als commandant van een Panzerjäger-sectie in Normandië kreeg Höller het bevel om de befaamde Pegasus Bridge te heroveren op de Britse paratroepers, in de allereerste uren van D-Day. Verscholen in een struikgewas nabij het majestueuze Château de Bénouville vergrendelde hij elke Britse poging om langs het kanaal richting Caen op te rukken, en vernielde zelfs drie Sherman-tanks op 6 juni 1944. Vervolgens raakte deze stoere Oostenrijker betrokken bij meerdere maanden harde defensieve gevechten rondom Caen (Hérouville, Cambes-en-Plaine in juni), en slaagde er ternauwernood in zijn gehele II. Bataillon te redden tijdens Operatie Goodwood, eind juli 1944. In augustus vocht hij fel nabij de Mont Pinçon en daarna in de Poche de Falaise, waaruit hij wist te ontsnappen. Na een lange terugtocht door Frankrijk met de schaarse overlevenden van zijn sectie werd Höller uiteindelijk "verrast" in Lotharingen en gevangengenomen door eenheden van de 2e DB van Leclerc... In deze momenten van intense angst dankte hij zijn overleven uitsluitend aan zijn "Afrika"-mouwband! Gedurende deze zware jaren was zijn hoogste commandant bijna altijd Erwin Rommel, de illustere Duitse Feldmarschall die de geallieerden met eerbied de "Vos van de Woestijn" hadden genoemd. De beslissingen van Rommel bepaalden het lot van Hans Höller en elk van zijn kameraden. Vandaag, op 94-jarige leeftijd, is Hans nog in uitstekende vorm en zijn geheugen is nog altijd helder. Zijn talrijke persoonlijke foto's en zijn tegelijk ontroerende, nauwkeurige, authentieke en zelfs kritische verhalen bieden een ongewoon inkijkje in de ervaringen van een jonge Oostenrijker die, gegeven het historische moment waarin hij geboren werd, geen andere keuze had dan deze te doorstaan.
