Verantwoordelijkheid op je 20ste! Getuigen vandaag...

De auteur heeft in een levendig, alert en nauwkeurig relaas het chronologische verloop van zijn dienstplicht bijeengebracht — in totaal 26 maanden, waarvan 15 in Algerije. De delen en hoofdstukken zijn duidelijk afgebakend; die over Klein-Kabylië vormen de ruggengraat en dus het hoofdthema van het werk. De overige rubrieken benadrukken de wil van de auteur om zich duurzaam uit te spreken over zijn militaire leven als actieve reservist en later als burger, via zijn lineair en duurzaam engagement. De vormgeving is zorgvuldig uitgewerkt, met de bekommernis om de beleefde episodes te laten aansluiten bij de belangrijkste feiten die zich op hetzelfde moment hebben voorgedaan. Het relaas is sober en vaak treffend. Er zijn hier geen foto's en documenten voor de sier. Er zijn ook geen uniformen, dagelijks gedragen. De auteur had als bagage slechts een militaire rugzak met de strikte basisuitrusting van de soldaat in oorlog... Na vijftig jaar stilzwijgen heeft het gevoel te moeten spreken de overhand gekregen, om te zeggen dat de Algerijnse oorlog een drama is geweest dat niet is opgelost in de tijd. Op je 20ste zo'n ervaring beleven, aangevuld met de verantwoordelijke begeleiding die daarbijkomt, laat een onuitwisbaar spoor na. Er vandaag nog aan denken, ondanks het tijdsverloop, is pijnlijk. Er getuigenis van afleggen is een daad van geheugen voor morgen. Het manuscript, een bezield, aantrekkelijk en emotioneel levensparcours, toont een echte passie voor Algerije en voor de harkis wier lot men niet onbekend is. Tegenover zoveel intensiteit en authenticiteit kan men niet onverschillig blijven...