1915

Met 1915 zet Jean-Yves Le Naour zijn ambitie voort: deze eerste totale oorlog in al zijn facetten te beschrijven, waarbij hij voortdurend van perspectief wisselt: blikken van boven en van beneden, politieke, sociale, militaire, diplomatieke en culturele invalshoeken. Aan de ene kant de beleving van de soldaten, aan de andere kant de doctrine van de generale staf, die haar radeloosheid verbergt achter de strategie van de uitputting, terwijl ze tegelijkertijd uiterst bloedige experimenten uitvoert in een poging lessen te trekken die de "doorbraak" mogelijk zouden maken. Maar de uitputtingsstrategie werd niet alleen door de soldaten veroordeeld, die er de gevolgen van ondervonden, maar ook door tal van generaals. Joffre op zijn beurt sluit zich op in een ivoren toren om aan kritiek te ontkomen en schakelt degenen uit die hem de loef zouden kunnen afsteken. De historicus herbekijkt het politieke leven dankzij de archieven van de Renseignements Généraux, die nog nooit waren doorzocht! Politieagenten noteerden immers de stemming van de parlementsleden in de gangen van het Palais-Bourbon, wat een heel ander beeld geeft dan wat men in de pers las. In een permanente beroering probeerden de parlementsleden de macht over het Groot Hoofdkwartier terug te grijpen, zonder enig vertrouwen in Joffre en tegenover een regering die hem niet durfde uitdagen. Want de Union sacrée heeft niet bestaan, of enkel als façade. Ten slotte treedt de oorlog in 1915 een bijzonder bloedige fase in met de uitvinding van gifgassen, de Armeense genocide, de bombardementen op Londen en Parijs door zeppelins, de oorlog die de Turken uit naam van het pan-islamisme tegen de Geallieerden ontketenden, enzovoort...