De Genocide van de Armeniërs

De uitroeiing van de Armeniërs vormt de eerste genocide van de twintigste eeuw. Hoewel in het laatste derde van de negentiende eeuw de slachtpartijen tegen de Armeense bevolking talrijk en verschrikkelijk zijn in de Ottomaanse staat, gaat het in 1915 wel degelijk om de uitroeiing van een millenniumoud menselijke gemeenschap van het Anatolische plateau door een staatsgezag dat handelt in naam van een globaal ideologisch project dat een groep die religieus en etnisch is gedefinieerd stigmatiseert en als zodanig vernietigt. Toch roept deze genocide nog steeds vragen op op het vlak van recht (internationaal strafrecht, fundamentele rechten, criminologie) en geheugen (de kwestie van de erkenning, herdenkingen, monumentaliteit van de herinnering, geheugenwetten). Dit zijn de twee assen die door het Internationaal Instituut voor Conflictonderzoek (IiRCO), gespecialiseerd in het beheer van conflictueuze en post-conflictueuze situaties, zijn weerhouden tijdens de internationale bijeenkomsten die aan de Universiteit van Limoges werden gehouden voor het Eeuwfeest. Dit Cahier is het resultaat daarvan; het brengt diverse benaderingen samen – universitaire juristen, historici, advocaat, essayist – die op een andere manier terugkomen op een dossier doordrongen van leed, twisten, politieke en diplomatieke belangen die verhinderen dat het wordt afgesloten.