Julien Lenoir Collaborateur Caennais

Veteraan van de Grote Oorlog, koopman en initiatiefnemer van de Caense handelsbeurs in 1933, de energieke en ambitieuze Julien Lenoir hoopt een vooraanstaande notabele te worden in de Bas-Normandische hoofdstad. Adjunct-burgemeester in 1935, tijdelijk lid van de PSF van kolonel De La Rocque, vrij vroeg aangetrokken door nationalistische regimes, toont hij zich gunstig gezind tegenover het Derde Rijk van bij het begin van de bezetting.

Duits sprekend, enthousiast na een reis naar Leipzig in september 1941, richt hij kort daarna een afdeling van de Collaboration-groep op. Antigaullistisch en anticommunistisch, openlijk afglijdend naar het collaborationisme, sticht hij een groep Franse hulptroepen ter beschikking van de Gestapo van Caen, die de sinistere « bande à Hervé » wordt.

In de chaos van de bombardementen verlaat hij het brandende Caen op 9 juni 1944 om naar Duitsland te trekken, meegesleurd door de ondergang van de zaak die hij had gekozen. In april 1945 steekt hij de Zwitserse grens over voordat hij zich in Frankrijk aangeeft; eind juni 1945 wordt hij in zijn geboortestad opgesloten. De zuivering spaart hem niet: een maand later in staat van beschuldiging gesteld wegens misdrijven tegen de externe staatsveiligheid, snijdt Julien Lenoir zich op 15 augustus 1945 de keel door, de dag voor het vonnis.

Naar het voorbeeld van l'Ange noir de la Gestapo en L'épuration sauvage biedt Yves Lecouturier een boek aan in een vloeiende, aangenaam leesbare en nauwgezet gedocumenteerde stijl.