VERHEVEN TOT DE WAARDIGHEID - Memoires 1923 - 1954

« Verheven tot de waardigheid... » is het verhaal van een jongeman die midden in de jaren veertig de stap naar volwassenheid zet.
Het parcours is allerminst gewoon. Van zeer bescheiden afkomst overwoog Lucien Le Boudec priester, onderwijzer, meteoroloog of zelfs civiel ingenieur te worden... De oorlog beslist er anders over.
Om aan de verplichte arbeidsinzet (STO) te ontkomen sluit hij zich aan bij de FFI en belandt zo in een militaire carrière.
Bevorderd tot onderofficier wordt hem voorgesteld de toelatingsproef voor Coët te proberen. Geselecteerd kiest hij voor de koloniale pantsertroepen en na een jaar in Saumur vervoegt hij de 1e halve brigade van commando-parachutisten, alvorens in te schepen
voor Indochina. Zijn boek vertelt over de ontdekking van het Verre Oosten, de betovering van de landschappen, de eerste vuurproeven, maar ook de gewone dagelijkse dingen, de ondergelopen rijstvelden, de grijze nevels
en de nachten doorgebracht in de regen naast zijn wapenbroeders.
Vrijwilliger voor een tweede verblijf met het 6e BPC,
wordt luitenant Le Boudec in 1951 ingedeeld onder
de bevelen van een zekere kapitein Bigeard.
Aan zijn zijde zal hij behoren tot de mannen van Tu Lé, Lang Son en Castor. Als kapitein bij Dien Bien Phu wordt hij er in vijftig dagen vier maal gewond
en bij uitzondering tot officier in het Légion d'Honneur bevorderd. Gevangen genomen bij de val van het omwalde kamp leert hij gedurende vier maanden de Vietminh-kampen en de marsen kennen die twee derde van hen decimeerden.
Met afwisselend operatieverslagen en brieven uit die tijd heeft dit boek niet de ambitie de strategische dimensie van veldslagen te analyseren, noch een politiek standpunt in te nemen over wapenfeiten die al het onderwerp zijn geweest van een overvloedige literatuur. Generaal Le Boudec kiest er veeleer voor zichzelf een geheugenplicht op te leggen. Tegen het vergeten wil hij getuigen van de geestesgesteldheid, de moed, de
solidariteit en de zelfopoffering van de jonge mensen van die
generatie. Lang gehoopt, lang gewacht,
is zijn boek een hommage aan zovele wapenbroeders
die zijn gesneuveld of vermist, wier herinnering, bij gebrek aan
getuigenissen, bij gebrek aan verhalen, nog verder in de vergetelheid zou zijn geraakt.